Dagboek: Jaipur City
Jaipur, India
Na een weekje filmen vonden we het de hoogste tijd om de binnenstad van Jaipur te verkennen
Vorige zaterdag bezochten we een deel van de binnenstad van Jaipur. Heerlijk om eens echt de toerist uit te hangen! ;-) We huurden een tuc tuc voor een hele dag en lieten ons rondrijden langs alle toeristische must-sees. Hermann geraakte meermaals in een architecturale extase en ik deed spontaan mee. De monumenten zijn hier pas echt monumentaal, volledig uitgehouwen uit marmer (sleutelgaten inbegrepen) of versierd met zoveel spiegels en goud dat je niet meer weet waar te kijken. Zoveel pracht en praal zag ik nog nooit bij elkaar, echt heerlijk. En over praal gesproken: Mansingh verraste ons gisteren met een bollywoodfilmpje in de Raj Mandir, de `schoonste` cinema van heel Rajastan. Liefhebbers van kitsch zouden hier spontaan in katzwijm vallen, zo werd hier met spiegels, pastelkleurtjes en zachte tapijten overdreven! De films hebben hier alles wat in Europese films absoluut niet kan (zoals out of the blue een dansje, midden in een scene) en het publiek roept, lacht en klapt bij alles wat er op het scherm gebeurt. Zeer grappig om te zien.
Maar naast alle glitter blijft India ook vuil en arm. Zo arm dat de cultuurshock alsnog is ingeslagen. Een paar dagen geleden nodigde de directrice van een van onze schooltjes mij uit om samen met haar s ochtends de kleuters te gaan halen bij hun thuis. We hadden toen al een aantal dagen gefilmd, ook in dat schooltje, en sommige kindjes kenden we toch al een beetje. Wat ik bij sommige kinderen zag, kan ik moeilijk beschrijven. Hutjes, of zelfs die naam niet waardig, van 1 kamer die onderdak bieden aan 10 mensen en die gewoon pal op een vuilnisbelt zijn neergezet. Waar dieren in alle soorten en maten tussen de kinderen lopen en waar alles, maar dan ook alles, vuil en vettig en groezelig is. Ik liep daar echt rond met de tranen in mijn ogen en ik krijg het nog moeilijk als ik er over schrijf.
Van alle vuiligheid ben ik ook een beetje ziek geworden. Ik heb al een paar dagen keelpijn van de uitlaatgassen en de troep in de lucht. Een pakje per dag roken lijkt me minder ongezond dan een dag in het verkeer van de stad. Maar gelukkig gaat het al beter, en de apotheek heeft hier alles wat we nodig hebben.
We gaan eens proberen of we onze foto`s eindelijk op de blog krijgen. Tot binnenkort!
|
Beoordeel dit bericht:
(4 beoordelingen)
|
Reacties
Lieselotte zegt 254 dagen 12 uur geleden:
Hey Liesbeth & Hermann!
Zalig en ontroerend om jullie verhalen te lezen. Ben ook heel benieuwd naar jullie foto`s/filmpjes.
Groetje, een trouwe lezeres, Ltte.x.
(I`m feeling so real: 2x ondertussen, uit volle borst!)
Raoul Roggen zegt 255 dagen 15 uur geleden:
Hallo Liesbeth en Herman ,
Prettige feestdagen , ik weet niet of die in India gevierd worden . Hier ligt nu 20cm sneeuw en het vriest behoorlijk , wij gaan waarschijnlijk een witte kerst hebben .
België heeft de langste files ooit , de TGV kan niet normaal rijden , opvangtekort voor daklozen enz...
Blijf jullie nuttig maken en tot binnenkort ,
Raoul
Bart A. zegt 255 dagen 18 uur geleden:
helaba collega, echt fijn om je `dagboek` met foto`s te volgen. Plezant denk ik om zo met een tuc tuc de toerist uit te hangen en het land te ontdekken. Ook de foto`s geven een goeie indruk van julie leven ginder. waw. De cultuurshock moest er wel van komen. Daaraan kan je niet ontsnappen. Onze enigste ervaring met andere culturen is/was Marokko, dat weet je, en daar was de shock al krachtig genoeg. Nieuws van het thuisfront? Zoals je pa al zei: Stijn Coninx is op bezoek geweest in zebra. De laatste maand was nog erg druk: we hebben nog een erg goeie studiedag met Stefan Perceval achter de rug (50 deelnemers uit heel Vlaanderen), een try-out met Jan De Smet en kris Duchateau en filmopnames voor het project van Fleur Boonman (nieuw! kijk maar op www.portablelive.com of op www.savagefilm.be). En vorige vrijdag nog een filmprojectie voor scholen van Slumdog Millionaire...moest ik toch weer aan jullie denken. Nu is `t eindelijk `verlof`. Ben ook erg moe. Met ons Nicole gaat het de goeie richting uit. Eindelijk. `t Zijn nog moeilijke weken geweest. Martine is vrijdag op skivakantie vertrokken. Woensdag hebben we Marcel Daniëls uitgezwaaid (pensioen). `t Was weer heel plezant. Ik heb wel nog een serieuze vraag: in Vlaanderen is Music for Life weer serieus aan `t hypen. Ons Emely en Ariane willen hun geld storten, ze willen geen kerstcadeaukes. Wij willen dat aan jullie project besteden. Dan weten we zeker dat het goed terecht komt en goed besteed wordt. Kan dat? Hebben jullie ergens een rekening waarop we een storting kunnen doen? Laat me iets weten ajb. Hoe jullie goed ginderen tot een volgend keer... :) Bart & Nicole, Emely & Ariane
papa zegt 260 dagen 17 uur geleden:
Hallo Liesbeth en Hermann.\r\nZo te lezen heb je een mooie tuc tuc rit gemaakt door Jaipur City. Het moet inderdaad geweldig zijn als je die mooie gebouwen kunt bewonderen en daarbij ook nog toelichting krijgt van een deskundige ter zake. \r\nGisteren bij ons Kristien hebben we nog naar een uitzending over India gekeken en we hebben speciaal opgelet of je niet door het beeld getuctuct kwam. Bart zij, als we jullie zouden zien met Liesbeth voor de tuc tuc, dat we dan beter maar eens beter ter plaatse gingen kijken.\r\nHoe staat het met de film? Al bijna klaar met monteren? Of heb je het Indische ritme al overgenomen? We zijn in ieder geval erg benieuwd naar het resultaat.. Als je in Zebracinema wil komen, moet je wel wedijveren met Stijn Coninckx. Die is een paar weken geleden samen met Soeur Sourire in Neerpelt op bezoek geweest.\r\nHet lijkt me wel plezierig om naar de reacties van de mensen te luisteren in de Bollywood films. Het doet me terugdenken aan mijn studententijd. \r\nDe foto\`s op de blog zijn goed gelukt en geven ons een mooi beeld van de omgeving en van de mensen waar jullie mee omgaan. Een foto zegt dikwijls meer dan vele bladzijden papier.\r\nHet leven van de Indiërs op de vuilnesbelt heb ik ook op TV gezien. Ik denk dat het inderdaad hard moet zijn om dat te ervaren. En toch doen die mensen vanalles om te overleven en iets zinvols van hun leven te maken.\r\nAls het eens een dagje minder gaat kan je misschien hieraan eens terugdenken en een deeltje van hun moed gebruiken om er een beetje bovenop te komen.\r\nLaat spoedig nog maar eens iets horen en nog veel werklust en plezier bij jullie educatieve, emancipatieve en gezondheidstaken.\r\nDaag,
Leen en Manu zegt 261 dagen 10 uur geleden:
Hej!
Super om jullie avonturen via deze weg wat te kunnen meevolgen! Ik dacht: nu wordt het toch eens tijd om te reageren, want mis jullie al in Antwerpen!
Maar geen zorgen: Manu en ik zorgen er voor dat de Nieuwe Linde, de wijnbar en de Chatleroi zeker niet failliet gaan tijdens jullie afwezigheid.
Blijf schrijven en wij blijven vol interesse meelezen...
Dikke kus uit `T Stad.
Leen (en Manu)
Francis zegt 265 dagen 14 uur geleden:
Was zelf in de groep van de Belgen met Jan die net voor jullie komst vertrokken zijn. Prachtig, jullie verslagen. Keep up the good work, zeker als naast de tekst er ook nog een filmpje komt. Ik ben wel geveld door een van de kleinste inwoners van India, een Giardia Lambia en heb de turista in de tiende macht mee gemaakt. Ben er na IV medicatie boven op gekomen. Pas toch maar op met alles dat niet door en door gekookt is. Groetjes aan ManSingh, Sanjay en Stijn al daar. Miss them all. Francis
DANA zegt 268 dagen 11 uur geleden:
en toch gaan die kindjes in een `wit!` bloesje naar school!
je houdt het soms niet voor mogelijk....
ik wist dat je die dualiteit van India rap zou tegen komen:
bv. de Tar-woestijn is prachtig om te kijken,
van ver ,zo kleurrijk ,al die vrouwen in bonte sari`s,
tot als je van kortbij ziet dat ze het graan stuk voor stuk met de hand oogsten,
prachtige vrouwen, maar je kan ze geen leeftijd geven,
je weet ook nooit of ze droef of echt `diep` naar jou kijken.
overal steenbakkerijen,
`klinkaert`
kindjes van minder dan 6 jaar,die de moules met klei vullen.
Ik hoop dat jullie genoten hebben van de Hawa Mahal,
het sprookjesachtig paleis der Wind,
facade,
om vrouwen achter weg te stoppen,
maar zo mooi...
kijken jullie maar `ruim` rond,
(en verzorg je keeltje!)
groeten,
tantie
kristien zegt 268 dagen 14 uur geleden:
Hey, leuk weer van jullie te horen! Wat een contrast tussen het eerste en het tweede stuk van jullie tekst. Wat moet het vreselijk zijn als je die arme hummeltjes ziet en waar ze moeten leven. De cultuurshok kon niet uitblijven, dat bewijst dat je goed van hart bent. Ik zou het vreemder vinden als je dat niet had. In de reportage `India voor beginners` op tv heb ik een filmpje gezien over bollywoodfilms. Daar mag niet in gekust worden, vandaar die dansjes. Mega-grappig! Tot binnenkort, doe zeker iets aan die keelpijn. Kristien